Recensie: Schildpadden tot in het oneindige, John Green

The Fault In Our Stars, Paper Towns en Looking for Alaska. John Green is The Godfather van de young adult boeken. Dit jaar brengt hij ons zijn langverwachte nieuwe boek ‘Schildpadden tot in het oneindige‘!

‘Het begint allemaal met een nieuwsbericht over een voortvluchtige miljardair en het vooruitzicht van een grote beloning voor de gouden tip over zijn verblijfplaats. ‘Schildpadden tot in het oneindige’ gaat over vriendschap voor het leven, onverwachte ontmoetingen, Star Wars-fanfictie en een tuatara die op het punt staat een fortuin te erven. Maar bovenal gaat het over Aza Holmes, een meisje dat worstelt met een dwangstoornis en klem komt te zitten in de verstikkende spiraal van haar gedachten.’

Is er één verhaal van John Green dat hij niet fantastisch heeft geschreven? Vele zullen het met mij eens zijn dat het antwoord op deze vraag NEE is! Green is een kei in het neerzetten van een sterk coming of age verhaal waarin hij geen thema uit de weg gaat. ‘Schildpadden tot in het oneindige’ doet zeker niet onder voor deze beschrijving. Green is op de top van zijn kunne en schreef nog nooit een boek dat zo dicht bij zijn eigen gevoel kwam. In een van zijn vlogs zegt hij het volgende: ‘Dit is mijn eerste poging om openlijk te schrijven over de stoornis waar ikzelf sinds mijn vroegste jeugd mee worstel. Het verhaal is verzonnen, maar gaat wel degelijk ook over mij persoonlijk.’ Doordat hij weet waar zijn hoofdpersoon doorheen gaat, brengt hij je als lezer zo dicht bij haar gedachtes dat je precies weet wat er speelt en haar goed leert kennen.

Doordat hij weet waar zijn hoofdpersoon doorheen gaat, brengt hij je als lezer zo dicht bij haar gedachtes dat je precies weet wat er speelt en haar goed leert kennen

Tegelijkertijd brengt Green met dit boek wat we van hem verwachten en zit er weinig vernieuwing in. Hij probeert met dit boek een nieuwe weg in te slaan. Zo speelt het verhaal rond een voortvluchtige miljardair af, een verhaallijn die helaas op de achtergrond verdwijnt. Doordat Green het persoonlijke verhaal van Aza zoveel ruimte geeft moeten andere dingen wijken. Ook verwerkt hij in dit boek zijn bekende filosofische zinnetje waardoor het verhaal soms voelt als een invulopdracht. Desalniettemin moet ik zeggen dat de keuze die hij maakte wel allemaal in dienst van het verhaal staan. Omdat hij Aza zoveel ruimte geeft sluit je haar echt in je hart, iets wat niet was gebeurd als alle andere aspecten evenveel ruimte hadden gekregen. Een beetje meer balans was wel fijn geweest om het boek ook spannend te houden.

Weet Green zijn andere boeken te overtreffen met ‘Schildpadden tot in het oneindige’? Nee, maar daarbij moet gezegd worden dat een boek als ‘The Fault In Our Stars’ ook echt een one of a kind is. ‘Schildpadden tot in het oneindige’ is uniek in zijn eigen soort, bij vlage grappig maar vooral een echt Green boek.

Heb jij ‘Schildpadden tot in het oneindige’ ook gelezen? Laat weten bij de reacties wat jij van dit boek vindt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *