Blog

Recensie: West End Girls, Jenny Colgan

We kennen Jenny Colgan voornamelijk van de mierzoete boeken over de lekkerste chocolaatjes, cakejes of snoepjes. Maar Colgan schrijft ook boeken die niets te maken hebben met eten zoals het feel good boek West End Girls. Een verhaal over de tweeling Lizzie en Penny Berry die allebei hun leven om willen gooien en besluiten in te trekken in het appartement van hun oma in Chelsea.

Lisette Jonkman: “Het enige wat ik van een boek verlang is dat ik vergeet dat ik een boek aan het lezen ben”

Lisette Jonkman 1
Bonnita Postma Fotografie

Ze is pas zesentwintig jaar en heeft nu al meer dan vier boeken op haar naam staan, waaronder een recent verschenen schrijfbijbel. Lisette Jonkman praat met Boekhopper over haar boeken en carrière.

In je schrijfbijbel Schrijven kreng!schrijf je dat je in het begin twijfels had bij het schrijven van Schrijven kreng!, had je het succes van dit boek verwacht?

Ik wist absoluut niet wat ik kon verwachten van Schrijven kreng!, omdat ik nog geen ervaring had met het schrijven van informatieve non-fictie. Daarbij wist ik niet of mensen op mijn tips en gekke ervaringen zaten te wachten. Succes durf ik nooit te verwachten. Op een of andere manier zit je als schrijver toch altijd een beetje te wachten tot iemand op je af stapt en zegt: ‘Je doet heel leuk alsof je kunt schrijven, maar we weten allemaal dat het niet zo is.’ Alle positieve reacties die binnenkomen vind ik fantastisch. Ik had oprecht niet verwacht dat Schrijven kreng! zó enthousiast ontvangen zou worden.

Gillian King: “misschien is het cliché, maar ik hou ontzettend van een happy end”

Gillian King zette haarzelf met ‘geloof mij maar‘ meteen op de kaart als Nederlandse romanschrijfster. Vier boeken later mag je haar toch wel een van de grote spelers van de Nederlandse boekenwereld noemen. Gillian praat met Boekhopper over haar boeken en het genre roman.

Je hebt pedagogische wetenschappen gestudeerd, welke waarden of aspecten van deze studie neem jij mee in je verhalen?

Hm lastig, vaak zijn de ouders in mijn verhalen niet per se heel pedagogisch verantwoord bezig. Ik geloof niet dat ik mijn pedagogische achtergrond heel bewust meeneem in mijn verhalen, maar onbewust misschien wel.