Recensie: ‘De P.S. I Love You Club’, Cecelia Ahern

Als je de naam van schrijfster Cecilia Ahern zegt, dan zal het merendeel meteen de boektitel ‘P.S. I Love You’ er achteraan zeggen. Van deze wereldwijde bestseller is nu een vervolg verschenen ‘De P.S. I Love You Club‘! Is het net zo’n geweldig boek als het eerste deel?

Wanneer Holly Kennedy wordt benaderd door de P.S. I Love You Club wordt haar rustige leven op zijn kop gezet. Geïnspireerd door de brieven van Holly’s overleden man wil de club dat Holly hen helpt met het schrijven van hun eigen afscheidsbrieven. Als Holly één ding niet wil, is het teruggaan naar het verdriet van toen. Nu, zeven jaar later, wil ze juist vooruitkijken. Maar Holly leert leden van de club toch kennen en ze beseft dat wanneer je van iemand houdt, er altijd nog iets te zeggen valt…

Wauw! Dat is eigenlijk het enige woord wat ik heb voor ‘De P.S. I Love You Club’. Er zijn maar weinig boeken die je voor altijd bij zullen blijven. Voor mij zijn dat onder andere de boeken van Nicholas Sparks, uiteraard het hilarische werk van Sophie Kinsella, maar ookde boeken van Cecelia Ahern. Na ‘P.S. I Love You’ komt ‘De P.S. I Love You Club’ nu ook zeker in dat rijtje te staan! Wat een geweldig boek heeft Ahern afgeleverd, het is ontroerend, bij vlagen grappig en wederom prachtig geschreven. Dat laatste zit hem vooral in de beeldende schrijfstijl van de schrijfster. Haar zinnen zijn schilderachtig, haast poëtische te noemen op sommige momenten, met zoveel oog voor de emoties van haar personages. ‘De boosheid is terug, hij raast door me heen. Ik kook van woede. Ik wil gillen. Ik moet het eruit brullen, eruit huilen, eruit sporten voordat ik naar huis fiets.’

‘De P.S. I Love You Club is niet alleen een prachtig boek maar laat ook een geweldig staaltje schrijverschap zien!’

In sequels hebben schrijvers er soms een handje van om te vervallen in herhaling, zeker als het eerste boek meer dan vijftien jaar geleden is verschenen. Een manier van schrijven die vaak de vaart flink uit het verhaal haalt. Maar Ahern heeft zo haar eigen techniek, waarmee ze haar vlotte vertelstijl niet hoeft te onderbreken. Met korte episodes over de overleden man van Holly door middel van haar gedachtes, word je geheugen even opgefrist over wat er allemaal in het eerste boek gebeurde. Een fijne manier, die heel natuurlijk en menselijk voelt. En ook ruimte geeft om een geheel nieuw verhaal neer te zetten. En dat doet Ahern. Ze zet een pakkend, uniek verhaal neer dat weet te boeien van begin tot eind.

Het weet niet alleen te boeien, maar de schrijfster laat ook zien hoe je op een prachtige manier moeilijke onderwerpen in je verhalen kunt verwerken. Holly helpt in ‘De P.S. I Love You’ terminaal zieke mensen met het schrijven van hun afscheidsbrieven aan geliefden. Een emotioneel beladen onderwerp, maar in dit boek omgevormd tot prachtige pareltjes van eeuwige liefde. Ahern schrijft met respect over moeilijke onderwerpen, maar schroomt er ook niet voor om je met je neus op de feiten te drukken. Dat hoofdpersoon Holly in dit verhaal tevens zelf de nodige ontwikkelingen doormaakt, maakt het hyper realistisch.

Ik ben aangenaam verrast voor ‘De P.S. I Love You Club’. Een prachtig boek, vlot geschreven, emotioneel met oog voor de nodige ‘luchtige’ momenten. Ik zie het niet vaak voorbijkomen, maar dit boek haalt zeker het niveau van de alom geprezen ‘P.S. I Love You’. Laten we hopen dat het volgend jaar ook wordt omgezet tot een vervolg op de gelijknamige film!

Heb jij ‘De P.S. I Love You Club’ ook gelezen? Laat weten bij de reacties wat jij van dit verhaal vindt!

2 Comments

Add Yours

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.