Recensie: ‘How to find your way home’, Katy Regan

Wat doe je als de persoon die je tientallen jaren geleden voor het laatst hebt gezien, weer ineens in je leven verschijnt. Het is een belangrijke vraag waar hoofdpersoon Emily mee worstelt in het nieuwe boek van Katy Regan ‘How to find your way home‘, als haar broer na dertig jaar weer op de stoep staat.

On a sunny morning in March 1987, four-year-old Stephen Nelson welcomes his new baby sister, Emily. Holding her for the first time, he vows to love and protect her, and to keep her safe forever. Nearly thirty years later, the two have lost touch and Stephen is homeless.

Emily, however, has never given up hope of finding her brother again and when he arrives at the council office where she works, her wish comes true. But they say you should be careful what you wish for – and perhaps they’re right, because there is a reason the two were estranged . . . As the two embark on a birding trip together, Emily is haunted by long-buried memories of a single June day, fifteen years earlier; a day that changed everything. Will confronting the secrets that tore them apart finally enable Emily and Stephen to make their peace – not just with their shared past and each other, but also themselves?‘ (Uitgegeven door Panmacmillan).

De onbeschrijfbare hechten band tussen broers en zussen, zussen en zussen en broers en broers. Het is een dankbaar onderwerp voor veel schrijvers om over te schrijven. Zo ook voor Katy Regan die het onderwerp naar een nieuw level tilt. Ze beschrijft niet alleen de band tussen broer en zus, maar neemt ons ook mee de verdieping in. Regan brengt ons een verhaal om de tissues bij bij de hand te houden.

In ‘How to find your way home’ maken we kennis met Emily en haar oudere broer Stephen. Dertig jaar lang hebben de twee geen contact gehad, totdat Stephen ineens op de stoep staat bij haar werk. Regan brengt ons twee mateloos interessante personages, waarvan ze het leven optekent in meerdere stijlen. Want jeetje wat beschikt Regan over een prachtig schrijftalent. Ze brengt ons het verhaal over de jeugd van Emily en Stephen vanuit de derde persoon geschreven, waardoor we als een vogel boven het verhaal hangen en alles meekrijgen. We lezen hoe Emily naar haar grote broer opkeek die haar alles leerde, hoe ze opgroeide in de natuur. Maar ook over de tragische gebeurtenissen waardoor de twee elkaar uiteindelijk op jonge leeftijd uit het oog verloren. Het verhaal in het heden wordt gebracht door de ogen van Emily, maar ook vanuit de derde persoon door de ogen van Stephen. De schrijfster geeft ons zo een totaal beeld van het verhaal en brengt ons dicht bij de personages. We lezen over hun worstelingen, de moeilijke momenten uit hun jeugd waar ze nog steeds meer te dealen hebben, maar ook hun onbeschrijfelijke band.

‘Intens mooi geschreven!’

Doordat Regan het verhaal optekent vanuit meerdere perspectieven krijg je een compleet beeld van het verhaal. Dit maakt dat je als lezer helemaal wordt ondergedompeld in het verhaal en haast het idee hebt dat je zelf aanwezig bent. Regan weet als geen ander hoe ze haar lezers moet boeien en doet dat niet alleen met meerdere vertelstijlen, maar ook door haar prachtige vlotte schrijfstijl. Een schrijfstijl die wordt getypeerd door de preciesheid ervan, en die naast vlot bij vlagen ook prachtig gedetailleerd is. Regan brengt een verhaal voor de romanliefhebber, die helemaal ondergedompeld wordt in het verhaal en houdt van het uitpluizen van familie-dynamieken.

‘How to find your way home’ is een verhaal met een lach en een traan, een ontroerend portret over een familie die weer nader tot elkaar probeert te komen. Een verhaal dat straalt door de prachtige manier van schrijven van Regan en nog jaren gekoesterd zal worden doordat het intens prachtig is!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.